ความหนืดของหนัง เสียงวี้ๆบาดหู ความอึมครึมที่ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เป็นบรรยากาศที่ดีก่อนการเข้านอนจริงๆ
แต่ที่ติดตาจริงๆกลับไม่ใช่ฉากตระการตาเลือดกระฉอกจากลิฟท์มาท่วม lobby แบบไม่พึ่ง CG หรือสองศรีพี่น้องที่เหมือนหลุดมาจากภาพถ่ายของ Diane Arbus ที่ขยันโผล่มาหลอน แต่กลับเป็น perspective ของ The Overlook Hotel ลวดลายกราฟฟิกของพรมและ wallpaper ยุค ’70s รวมถึงคู่สีป่วงสุดหลอนอย่างม่วงเขียวตบด้วยชมพูในห้องนอน สีแดงจิตแตกในห้องน้ำที่ทำให้นึกถึง Yayoi Kusama ที่หลอกหลอนและกดทับให้รู้สึกหายใจขัดและหนักอึ้งตลอดเรื่อง
คงนอนหลับฝันดี
