ท้องฟ้าจำลอง ดวงดาวจำลอง

ได้ยินมาว่าเครื่องฉายดาวที่ท้องฟ้าจำลองกำลังจะเสีย และถ้าซ่อมจะแพงมากพอกับซื้อเครื่องใหม่ ซึ่งมีลุ้นว่าถ้าเครื่องเสียไปกว่านี้ ห้องฉายดาวอาจต้องปิดตัวลง เพราะไม่มีตังค์ซื้อเครื่องหรือซ่อมเครื่องฉายดาว ซึ่งก็ไม่รู้ว่าข่าวนี้จริงไม่จริงแค่ไหน แต่หลังจากวันที่ได้ยินก็เกิดอาการร้อนรนจะไปดูดาวซะให้ได้ ทั้งที่ท้องฟ้าจำลองก็ตั้งอยู่ที่เดิมของมันมาอย่างนั้นตั้งแต่ก่อนเราเกิดซะอีก ถ้าไม่คิดว่า “จะไม่ได้ดูแล้ว” ก็คงไม่เขยื้อนกายไปดูตามนิสัยเสียๆที่เห็นของใกล้มือไม่น่าต้องรีบ แล้วก็ผลัดไปเรื่อยอย่างนั้น ขนาดว่าดูหนังสั้นของทศพล บุญสินสุข ที่พาเข้าไปเหวอๆในท้องฟ้าจำลองแล้วก็ว่าอยากจะมาๆ แต่ก็ยังไม่กระตุ้นเท่าประโยคว่าท้องฟ้าจำลองอาจจะปิดเลย
วันนี้ก็ได้ฤกษ์งามยามดี หลังจากแวะไป ม.กรุงเทพเพื่อดูงานของ อ.สันติ ลอรัชวี ที่มีเป็นวันสุดท้าย (ตามเคย) ก็เลยไปท้องฟ้าจำลองซะเลย ไม่รู้จำนวนคนราวๆ 10-13 คนในวันธรรมดาตอนบ่ายสองครึ่ง จะเรียกว่าน้อยหรือว่ามากดี มีทั้งคนหนุ่มสาว คู่รัก ผู้ชายอายุราวๆ40-50 มาดู ตอนรอเวลาห้องฉายดาวเปิดประตูบรรยากาศรอบๆก็วิเวกวังเวงดี นั่งอ่านหนังสือได้สบายๆ แต่ก็มีเด็กนักเรียนเดินๆอยู่ มีป้ากับลุงขายของ มีเจ้าหน้าที่ รู้สึกแปลกๆ เพราะไม่เคยคิดว่าจะมีคนที่มีธุระเกี่ยวข้องกับที่นี่ซักเท่าไหร่ ค่าที่มองจากข้างนอกแล้วมันดูร้างไร้ผู้คน แล้วตัวเองก็ไม่มีธุระอะไรที่นี่ พาลคิดไปว่าไม่น่าจะมีึคนในนี้ (เอาอะไรคิดละเนี่ย)
ดวงดาวพราวเต็มฟ้า พร้อมเสียงบรรยายของคุณลุงที่คอยชี้ตำแหน่งของดาวกลุ่มต่างๆ ทำให้นึกถึงตอนไปค่ายเด็กตอนปี 1 ตอนนั้นไปนอนดูดาวกลางสนามฟุตบอลโรงเรียน ใน อ.ชลแดน จ.เพชรบูรณ์ ตอนนั้นพี่ปี4 (น่าจะเป็นพี่เติ้ล) พกแผนที่ดวงดาวติดตัวไปค่ายด้วย ก็อาศัยดูไปกับพวกพี่ๆ ซึ่งก็ออกแนวมึนๆดาวเต็มไปหมด ไม่รู้ว่าอะไรอยู่ตรงไหนอยู่ดี [...]

ทำไมวันนี้ Xiao Wu ไม่พูดไทย

จริงๆก็น่าจะเอะใจตั้งแต่ตอนยืมแล้วล่ะ เพราะที่กล่องมีแต่ภาษาญี่ปุ่น(ไม่ใช่ภาษาจีนด้วยซ้ำทั้งที่เป็นหนังจีน) และมีภาษาอังกฤษนับคำได้ คือ คำว่า Xiao Wu, a film by Gia Zhang Ke, COLOR, DVD video, 108 min… อารามดีใจอยากดูไม่ได้คิดถึงเรื่อง subtitle เล้ย ตกลงว่าที่แผ่นญี่ปุ่นก็มีแค่ 1:日本語字幕 (แปลว่าข้อยนี้สิมีแต่ Japanese Subtitle อ่ะเด่ะ!!!) ที่เซ็งกว่าคือคำถากถางจากน้องชายสุดเลิฟว่า “คิดว่าห้องสมุดเขาจะไปก๊อปนายแว่นมาให้ยืมรึไง” ทู่ซี้ดูไปได้ 10 นาที เป็นอันยอมแพ้ จะซับจีน ซับญี่ปุ่น ไม่มีลุ้นทั้งนั้น ทำเอาเซ็งคนญี่ปุ่น ใจคอไม่คิดจะทำซับอังกฤษไว้บ้างเลยเรอะ ความกระดี๊กระด๊าที่เมื่อวานได้สัมผัสงานจริงของนาระกับโมริมูระในหว่างแขนเหวี่ยงกลับไปที่ศูนย์เลย เลิกเห่อญี่ปุ่น 1 วัน

ที่วิ่งเล่นของพี่ๆจอมสลัด

แม้ภาพยนตร์จะเลื่อนกำหนดฉายออกไปถึงเดือนตุลาคม แต่ท่านก็สามารถหาหยิบและฉวย Happening 017 ปกพี่อุ๋ย อนันดา และป๋าติ๊กมาอ่านแก้คิดถึงได้ก่อนวันนี้ตามที่นัดหมายเดิม หรือพบได้ตามแผงในเวอร์ชั่นขายจ้ะ
มีภาพที่เหลือรอดจากการใช้งานที่ช่างภาพปล่อยให้ไปวิ่งเล่นอยู่ที่ สนามวิ่งเล่นแห่งนี้

จากข้างในหอศิลป์กทม.

เห็นตึกใบหยกผ่านกระจกพราวน้ำฝน

เห็นรถไฟ 2 รางวิ่งพุ่งมาหาในระดับสายตา

เห็นลูกเล่นอลังการภายใน แต่สงสัยว่าจะเหลือพื้นที่แสดงงานแค่ไหนหว่า เป็นโดนัทกลวงๆไปซะเยอะ เป็นพื้นที่ร้านค้าก็ไม่น้อย และผนังโค้งๆที่ยังงงอยู่ว่าจะติดตั้งงานศิลปะอีท่าไหนจะมี Matthew Barney มาปีนแบบที่ Guggenheim Museum ไหม