ปกติไม่ใช่คนที่เข้าวัดเข้าวา และไม่ใช่คนที่ใกล้ชิดกับธรรมะมากนัก ทั้งด้วยความไม่ใส่ใจของตัวเอง และความไม่ชอบใจในสารพัดรูปแบบของการเผยแผ่่ศาสนาพุทธในประเทศไทยตอนนี้ ทั้งพุทธปนผีปนไสย พุทธพานิชย์ พุทธจานบิน
เพื่อนคนหนึ่งที่เราออกจะแปลกใจเมื่อรู้ว่าเขามักจะหาเวลาว่างไปปฏิบัติธรรมอยู่เสมอ เพราะเห็นว่าเขาเล่นดนตรี เรียนศิลปะ และนิยมงานปาร์ตี้ ได้ยื่นหนังสือ “Dhamma Design : หนังสือธรรมะแนวทดลอง” และ “แดนสนทนา : A Summer Night Dialouge” ส่งให้
เป็นหนังสือธรรมที่ดูแปลกตาดีทีเดียว ชื่อคนทำที่อยู่ในเล่มก็ชวนแปลกใจ เนื้อหาจะเน้นไปทางสายวัดป่าที่เน้นการปฏิบัติธรรม การเข้าใจในความคิดตนเอง และอิงกับธรรมชาติ ไิม่หนักจนเกินความเข้าใจและ ไม่ออกแนวโฆษณาชวนเชื่อเหมือนที่เราขยาดจากหนังสือพยายามสอนธรรมะที่เคยอ่านตอนเด็กๆ แม้จะมีเนื้อหาบางจุดชวนให้รู้สึกอยากจะขัดอยากจะแย้งบ้าง แต่โดยรวมก็นับว่าน่าสนใจ รูปแบบไม่ได้นำเนื้อหาแต่มีส่วนช่วยให้หยิบมาอ่านได้ง่ายขึ้นมากกว่า ภาพประกอบข้างในหลายชุดที่เราคิดว่ามันช่วยขับเน้นบรรยากาศของความสงบในธรรมชาติและเนื้อหาธรรมะของเล่มให้ชัดเจน
ธรรมะกับธรรมชาตินั้นมันก็เป็นเรื่องเดียวกันนั่นแหละ คิดว่าความสงบที่เราพบเมื่อตอนได้ไปนั่งอยู่แถวตีนดอยเชียงดาว กับความสงบของการปฏิบัติธรรมคงไม่ได้ไกลห่างจากกันนัก
ตอนนี้กำลังเซ็งๆกับทีวีบางรายการที่สอนธรรมะแบบแปลกๆ ดูยัดเยียดๆและเหมือนกำลังล้างสมองกันมากกว่า จริงๆแล้วรูปแบบก็เป็นแค่รูปแบบ อยู่ที่ว่ามันเป็นไปในทางสร้างสรรค์หรือไม่และยังคงสาระที่แท้ของหลักธรรมไว้ได้มากกว่าหรือเปล่า รู้สึกว่าตัวเองคิดมากไปหรือเปล่าที่มานั่งสงสัยว่ารายการธรรมะพวกนั้นเป็นธรรมะจริงแค่ไหน แต่เห็นเค้าเอาเด็กๆมาท่องปาวๆในคำแปลกๆ และมุ่งหวังว่าจะต้องได้ไปสวรรค์ ก็กังวลถึงเด็กๆที่เริ่มต้นจากมุมมองทางนั้นน่ะ
(หากท่านใดจะประสงค์พิมพ์แจกเป็นธรรมทานสำหรับDhamma Design ติดต่อได้ที่ dhammadesign@hotmail.com และ แดนสนทนา Peslo123@yahoo.com)
