ไปทะเลกันดีกว่า

เริ่มรู้สึกว่าตัวเองแก่จริงๆแล้วน้อ ก็ตอนที่มันแฮปปี้มากๆกับการได้ดูนั่นฟังนี่ที่มาจากอดีต
ทั้งๆที่หลายอดีตมันแก่เกินกว่าเราจะทันร่วมยุคกับมันซะอีก อย่างเก่งก็ทันแค่ช่วงหางๆ เคยได้ยินมาแว่วๆอะไรอย่างนั้น
วันก่อนดูรายการจัดอันดับเพลงโฆษณา สนุุกมาก ร้องตามได้หมดตั้งแต่เพลงขายๆ “แมลงสาบน่าเกลี๊ยด น่าเกลียด ไต่กันยั้วเยี้ย ทำลายข้าวของ” ยันเพลงหวานๆ “ถ้าหากฉันวอนเธอให้อยู่ นานอีกหน่อยจะได้ไหม” แล้วก็นั่งวี้ฮู่ วี้ฮ่า อยู่กับน้องสาวแล้วก็หม่าม้า ตั้งใจว่าจะตามดูเขาไล่อันดับต่อในสัปดาห์หน้า ตอนนี้ถึงอันดับที่ 20 กว่าๆแล้ว จาก 50
อันนี้วี้ฮู่กว่า จากที่ไปคลำหาเทปเก่าที่จตุจักร จนไปขอดูดไฟล์มาจากพี่คนหนึ่งเพราะเทปเริ่มยืด คราวนี้ได้เห็นเป็นภาพด้วย ออ ปานศักดิ์หน้าตาเป็นอย่างงี้นี่เอง

ไปทะเลกันดีกว่า ปล่อยใจให้สุขสันต์
ไปเล่นลมโต้คลื่น สดชื่นและสมหวัง
ทะเลนั้นเป็นเพื่อน ที่ไม่เคยมุ่งหวัง
อะไรจากใจ อย่างที่คนคอยเฝ้าหวัง
ไปทะเลกันดีกว่า ไปทะเลกันดีกว่า
let’s go to the ocean
and let’s go to the sea
ตื่นตาตื่นใจพอสมควร กับกองทัพมนุษย์หน้าขาว อารมณ์เย็นชืด ล้ำทั้งดนตรีแล้วเอ็มวียังล้ำอีก
อีกอย่างที่สงสัยคือ เมื่อสิบกว่าปีก่อน เราก็ว่าร้อนตับแลบหนีไปทะเลกันดีกว่า แล้วเราก็พูดว่าร้อนตับแลบกันมาเรื่อยๆทุกปีๆ และร้อนขึ้นทุกปีๆด้วย ตกลงว่าตอนนี้ กบในหม้อน้ำที่ค่อยๆเดือดอย่างเราๆ จะสุกได้ที่แล้วรึยังนะ
อีกความเปลี่ยนแปลงที่เราอยู่เป็นพยานตั้งแต่ยุครุ่งเรืองยันยุคหดหาย [...]