Atonement, only imagine…

(ดูหนังก่อนอ่าน เขย่าขวดก่อนดื่มก็ดีเด้อ)
หลังหนังจบ เสียงเคาะแป้นพิมพ์ดีดยังคงดังก้องในหู
ทุกเสียงแป้นที่กด แต่งเรื่องราวที่ไม่อาจให้อภัย และยากจะแก้ไข
ไม่อาจให้อภัย ไม่อาจให้อภัยตัวเอง การลงทัณฑ์อันยาวนาน
เรื่องราวที่วกวน ซ้อนทับไปมา ทั้งหมดอาจเป็นเพียงเรื่องจากจินตนาการของเด็กหญิงอายุ 13 ที่ไม่เคยเกิดขึ้นจริง
สิ้นสุดเรื่องราวทั้งหมดจากปากของหญิงชราเมื่อเธออายุได้ 77 ด้วยถ้อยคำเรียบง่าย ไม่พร่ำพรรณา บอกเล่าเพียงความจริง
จบกันทีกับการแต่งนิยาย