เปิดหนังสืออ่านนั่นอ่านนี่ไปเรื่อย เจอตัวหนังสือที่ถ่ายทอดเรื่องราว ความคิด ของลุงหลายคนที่ทำให้คลื่นสมองได้ขยับไปในจังหวะไม่ปกติ เฉไปทางบวกๆ ดีๆ อิ่มๆ ถือว่าเป็นน้ำเลี้ยงชั้นดี ในช่วงเวลาจิตตกร่วงรูดกราวพร้อมระดับน้ำตาลในกระแสเลือด
1. ลุง Alain Balmayer ณ icart เพิ่งไปคุ้ยณัฐนลินเล่มเก่ามาอ่านสัมภาษณ์ลุงเขาหลังจากซื้อมาถมที่อยู่นาน ปารีสที่ลุงเขามองเห็น ที่มันเคยเป็น มันสวยมาก ประทับใจความช่างสังเกต ความใจเย็น และจิตใจดีของลุงเขา อ่านแล้วรู้สึกดี ลุงเป็นครูที่ดี (ดีกว่าคนบางคนที่ทำตัวไม่เป็นครูเอาซะเลย ป่วยการพูดถึง)
2. ลุง Shuntaro Tanikawa แค่อ่านเจอว่าลุงเขาคัดค้านแนวคิดที่ว่ากวีนิพนธ์ควรถูกสร้างขึ้นมาเพื่อวิพากษ์วิจารณ์สังคม หรือดำเนินตามอุดมคติ เขาคิดว่าควรเขียนบทกวีง่ายๆ ตรงๆ เกี่ยวกับสิ่งที่ตนเองรู้สึกอย่างไรในฐานะปุถุชนผู้มีเลือดเนื้อ
ก็นึกเห็นด้วย เนื่องจากมีอารมณ์ร่วม เราไม่ได้คัดค้าน แต่เราเชื่อว่ามันควรมีความหลากหลาย และไม่ควรปิดหรือสกัดกั้นสิ่งที่ไม่ตรงกับสำนักคิดของตนเอง ว่าเป็นสิ่งเลวร้าย ด้อยค่า และไม่ควรมีอยู่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าคุณพูดว่าคุณทำงานศิลปะน่ะนะ แล้วอะไรคือศิลปะ และอะไรไม่ใช่ศิลปะล่ะ ไม่ใช่เพราะสันดานชอบแบ่งแยกของมนุษย์เหรอ ที่ทำให้ทุกวันนี้โลกมันไม่น่าอภิรมย์ ต้องดมแก๊ซน้ำตากันไปทุกฝ่าย
3.Yan Martel ณ Life of Pi (คนนี้ไม่ลุง) ผู้ที่ผสานแรงบันดาลใจ จินตนาการ [...]



