วันนี้รุ้งสวย

รุ้งปฐมภูมิและรุ้งทุติยภูมิพาดผ่านบนโค้งฟ้าสีเหลืองมะนาว หน้าตามันเหมือนกับจะพุ่งขึ้นมาจากเสาอากาศทีวีบนห้องแถวไปทิ่มลงที่ตึกสูงบนถนนสาทร
ถ้าไม่ใช่เพราะแสงสีเหลืองที่เหลืองจัดจนน่าตกใจของท้องฟ้า มากระชากตัวออกไปจากกองหนังสือที่ง่วนจัดอยู่ทั้งวัน ก็คงไม่ได้แหงนหน้าขึ้นมองฟ้าสีแปลกและรุ้งสีแสบที่โค้งเต็มโค้งและซ้อนกันอยู่ถึงสองตัว
นึกถึงคอลัมน์ท่องเวลาผ่าอารยธรรมโดยคุณ บัญชา ธนบุญสมบัติี (ที่ตามอ่านทุกเสาร์)ในเสาร์สวัสดีฉบับเมื่อวานและเสาร์ที่แล้ว เรื่องชายผู้หลงรักมวลเมฆ Luke Howard จากศตวรรษที่ 18 ผู้ฝากการจัดประเภทเมฆและภาพวาดเมฆแบบต่างๆเอาไว้มากมาย อีกคนคือคุณตา John A. Day ที่อยู่ร่วมศตวรรษที่ 21 กับเราๆและโดราเอมอน ผู้เรียกตัวเองว่า Cloud man
Cloud man เชื่อว่า Luke Howard ได้รับอิทธิพลจากสภาพดินฟ้าอากาศที่แปรปรวนของท้องฟ้ายุโรปตั้งแต่วัยเด็ก เช่นการระเบิดของภูเขาไฟ Laki ใน Iceland ที่ฝุ่นควันและแก๊สพิษจากการระเบิดทำให้ท้องฟ้าที่ฝรั่งเศสเห็นพระอาทิตย์สีแดงเหมือนสีเลือด และท้องฟ้าก็มีสีสันแปลกตา รวมถึงอุกาบาตที่สุกสว่างพาดผ่านท้องฟ้าในปีเดียวกัน จนทำให้เกิดความประทับใจและหลงใหลในท้องฟ้าและหมู่เมฆ
บุตรชายของ Luke Howard กล่าวในงานศพของพ่อซึ่งมีชีวิตถึง 91 ปีว่า “ภาพดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้าอันงดงามนับเป็นสิ่งที่ทำให้พ่อรู้สึกเบิกบานใจอย่างที่สุด ตอนแรกคุณพ่อจะยืนอยู่ที่หน้าต่าง จากนั้นจะเดินออกไปนอกบ้าน และจ้องมองภาพนั้น จนกระทั่งแสงสุดท้ายลับหายไป”
สีสันและความมหัศจรรย์ของท้องฟ้าและก้อนเมฆมีไม่จำกัดเสียจนวันนี้ตัวเราเองก็แหงนคอตั้งบ่ามองรุ้งสีสดจนกระทั่งมันค่อยๆจางหายไปจากท้องฟ้า
และอยากไปที่ๆจะสามารถเห็นท้องฟ้าได้กว้างกว่ากว้างจนกระทั่งเห็นเส้นขอบฟ้าเป็นเส้นโค้ง มากถึงมากที่สุด