วันอาทิตย์ไปเที่ยวตลาด 100 ปี ที่ฉะเชิงเทราท่ามกลางฟ้าเทาทึม
ไม่ได้หาข้อมูลอะไรไปก่อนทั้งนั้น รู้แค่ว่าขับรถเลียบแม่น้้ำบางปะกงไปเรื่อยๆดี๋ยวก็เจอ

ไปถึงก็ตลาดวายหมดแล้ว เพราะว่าฝนเทลงมา ดีใจไหมเนี่ย ได้เดินสบายๆคนน้อยๆ(ไม่มีคนเลยต่างหาก)

ก็ยังมีบางร้านที่เปิด ส่วนใหญ่เป็นร้านขายขนม ของเล่นเก่าๆ แบบที่หาได้ตามหน้าโรงเรียนสมัยประถม ขนลูกโป่งวิทยาศาสตร์มาหลายหลอด อ่า ยกแผงเลยล่ะ กะมาเป่าให้เหม็นยางลูกโป่งตายกันไปข้าง เวลาซื้อก็ อุ๊ย น่าเอาไปฝากน้อง(คนเล็กอายุ 19 เข้าไปแล้ว มันจะตื่นเต้นไหม)

แล้วก็คว้าป๊อปอายโหนบาร์ตะเกียบ ตะเกียบงี้ลายเหมือนเพิ่งไปคีบลูกชิ้นร้านข้างๆแล้วล้างเอามาทำของเล่นเลย หมากฝรั่ง แล้วชอกโกแลตแบบที่ไร้คุณค่าทางอาหารโดยสิ้นเชิงมาอีก 2-3 กล่อง

ชอบป้ายนี้จัง ด้ายหลอดตราสุนักซ์ ทำจากประเทศเยอรมัน

คนน้อยๆก็ดีไปอย่าง ไม่ต้องเบียด แล้วก็รู้สึกเหมือนได้มาเที่ยวต่างจังหวัดหน่อยตอนไปอัมพวาจะบ้าตาย ยกคนจากกรุงเทพมาเดินเบียดๆกันริมคลองเนี่ยนะ

น้องเหมียวนอนหลับอย่างสงบ

อันนี้แป้งน้ำควินนา มองเล่ย่ะ ชักอยากเห็นตลาดวันธรรมดา เขาจะขายของแบบนี้เพราะใช้กันอยู่แล้ว หรือเอามาขายเพราะเห็นว่านักท่องเที่ยวคนกรุงโหยหาอดีตชอบกันก็ไม่รู้สิ

นี่ร้านตัดผมที่หาคนตัดกับลูกค้าไม่เจอ เงียบไปหมดทั้งตลาดเลย เก้าอี้น่านั่งจัง

ร้านกาแฟที่คาดว่าดัง เห็นมีลง นสพ. แปะไว้หน้าร้าน แต่อาแปะใน นสพ. ไม่อยู่ และร้านกำลังจะปิด แง่มๆ
แต่ก็ยังมีกาแฟให้กินทันแหละ ตกลงว่ามางานนี้ มาช่วยเขาเก็บตลาดชัดๆเลย แต่สนุกดีตามประสา
อยากได้เบาะตด รถสังกะสี(อันนี้แพงว่ะ) แล้วก็สารพัดของเล่นเลย ไว้ไปอีกจะเตรียมกระบุงไปใส่ของเล่น




11 ความเห็น
พฤษภาคม 16, 2007 ที่ 8:31 am
ไปมาเหมือนกัน เมื่อ ๒ อาทิตย์ก่อน.. แต่ว่ากล้องเดี้ยง เลยอาศัยกล้องลูกพี่ลูกน้อง ปรากฎว่า ป่านนี้ยังไม่เห็นรูปเลย ๕๕
ได้ชิมขนมบ้างไหมคุณ?
ที่ฉันชอบเด็ดๆ มี ๒ อย่าง กาแฟร้าน แป๊ะหลี ที่ว่าเปิดมากว่า ๗๐ ปี กับ ขนมหวานไทยอย่างหนึ่ง.. เรียกอะไรน้า.. สังขยา? ที่ทำใส่ลูกมะพร้าวเผา อร่อยนะคุณ.. ได้ลองปะ?
พฤษภาคม 17, 2007 ที่ 9:55 am
ใช่ตลาดคลองสวนป่ะยุ้ย
พี่จ๋อยไปมาเมื่อเดือนที่แล้ว…ถ่ายรูปมา แต่ไม่สวยอ่ะ
แต่ชอบนะ…ของเล่นเยอะมาก
อืมๆๆ มีอีกที่น่าไปล่ะ–
ตลาดบางพลี ที่สมุทรปราการ เห็นในรูปสวยดี ไปกันมั้ยอ่ะ?
พฤษภาคม 18, 2007 ที่ 2:03 am
-สังขยาในลูกมะพร้าวยังไม่ได้กินอ่ะ เดินผ่านตอนมือไม่ว่าง จะถ่ายรูปอ่ะ ไปตอนตลาดปิดๆคงไม่ลันล้าเท่า 2 คนนี้นะ
-พี่จ๋อยไปกันๆ
พฤษภาคม 18, 2007 ที่ 6:59 am
อยากไปแหะ ไม่เคยไป เคยดูแต่ในหนังสือ
ชอบอารมณ์พวกร้านกาแฟทำนองนี้จ้า
พฤษภาคม 21, 2007 ที่ 11:43 am
เคยอ่านเจอใน ค.ฅน แต่ยังไม่มีโอกาสไปยลซะที
ชอบบรรยากาศนะ
เพราะเราก็เป็นคนประเภท “นักท่องเที่ยวคนกรุงโหยหาอดีต” เหมียนกัล…
พฤษภาคม 22, 2007 ที่ 11:17 am
มันชื่อว่าตลาดบ้านเก่านะ แต่ม่ายรู้ว่ามีชื่ออื่นอีกหรือเปล่า ชอบนะที่คนน้อยๆๆ แต่ที่แย่ร้านๆก็น้อยตามไปด้วยหนีปิดไปซะหมด
ยุ้ยแกน่าจะบอกเค้าไปนะที่มือม่ายว่างอะ ม่ายช้ายเพราะถ่ายรูปนะ แต่เพราะกินไอติมกรอบมันอยู่ม่ายใช่เหรอ
พฤษภาคม 22, 2007 ที่ 12:36 pm
มือไม่ว่างแต่หัวใจชั้นยังว่างนะเจี๊ยบ
พฤษภาคม 23, 2007 ที่ 2:29 pm
น่าไปเที่ยวด้วยจัง คนน้อยดี เหมือนเมืองร้างเลยอ่ะ อุอุอุ
พฤษภาคม 27, 2007 ที่ 10:45 pm
ไม่ทราบว่า คุณพี่ danaya เคยเรียนอยู่คณะโบราณหรือป่าวครับ
พอดีเห็นลิงค์ข้างๆนะครับ
พฤศจิกายน 30, 2007 ที่ 11:00 am
ดูคลาสสิคดีมาก ชอบๆ เสียดายว่าบรรยากาศแบบนี้จะน้อยลงไปทุกทีเนอะ ^^
เมษายน 2, 2008 ที่ 2:40 pm
Wow. That is so great. When i have time , i will be there.