วันอาทิตย์ไปเที่ยวตลาด 100 ปี ที่ฉะเชิงเทราท่ามกลางฟ้าเทาทึม
ไม่ได้หาข้อมูลอะไรไปก่อนทั้งนั้น รู้แค่ว่าขับรถเลียบแม่น้้ำบางปะกงไปเรื่อยๆดี๋ยวก็เจอ
ไปถึงก็ตลาดวายหมดแล้ว เพราะว่าฝนเทลงมา ดีใจไหมเนี่ย ได้เดินสบายๆคนน้อยๆ(ไม่มีคนเลยต่างหาก)
ก็ยังมีบางร้านที่เปิด ส่วนใหญ่เป็นร้านขายขนม ของเล่นเก่าๆ แบบที่หาได้ตามหน้าโรงเรียนสมัยประถม ขนลูกโป่งวิทยาศาสตร์มาหลายหลอด อ่า ยกแผงเลยล่ะ กะมาเป่าให้เหม็นยางลูกโป่งตายกันไปข้าง เวลาซื้อก็ อุ๊ย น่าเอาไปฝากน้อง(คนเล็กอายุ 19 เข้าไปแล้ว มันจะตื่นเต้นไหม)
แล้วก็คว้าป๊อปอายโหนบาร์ตะเกียบ ตะเกียบงี้ลายเหมือนเพิ่งไปคีบลูกชิ้นร้านข้างๆแล้วล้างเอามาทำของเล่นเลย หมากฝรั่ง แล้วชอกโกแลตแบบที่ไร้คุณค่าทางอาหารโดยสิ้นเชิงมาอีก 2-3 กล่อง
ชอบป้ายนี้จัง ด้ายหลอดตราสุนักซ์ ทำจากประเทศเยอรมัน
คนน้อยๆก็ดีไปอย่าง ไม่ต้องเบียด แล้วก็รู้สึกเหมือนได้มาเที่ยวต่างจังหวัดหน่อยตอนไปอัมพวาจะบ้าตาย ยกคนจากกรุงเทพมาเดินเบียดๆกันริมคลองเนี่ยนะ
น้องเหมียวนอนหลับอย่างสงบ
อันนี้แป้งน้ำควินนา มองเล่ย่ะ ชักอยากเห็นตลาดวันธรรมดา เขาจะขายของแบบนี้เพราะใช้กันอยู่แล้ว หรือเอามาขายเพราะเห็นว่านักท่องเที่ยวคนกรุงโหยหาอดีตชอบกันก็ไม่รู้สิ
นี่ร้านตัดผมที่หาคนตัดกับลูกค้าไม่เจอ เงียบไปหมดทั้งตลาดเลย เก้าอี้น่านั่งจัง
ร้านกาแฟที่คาดว่าดัง เห็นมีลง นสพ. แปะไว้หน้าร้าน แต่อาแปะใน นสพ. ไม่อยู่ และร้านกำลังจะปิด แง่มๆ
แต่ก็ยังมีกาแฟให้กินทันแหละ ตกลงว่ามางานนี้ มาช่วยเขาเก็บตลาดชัดๆเลย แต่สนุกดีตามประสา
อยากได้เบาะตด รถสังกะสี(อันนี้แพงว่ะ) แล้วก็สารพัดของเล่นเลย ไว้ไปอีกจะเตรียมกระบุงไปใส่ของเล่น
