And when a sparrow ate the tree’s fruit, his father flew with the birds

ข้ามไปยังความคิดเห็น

มีหนังหลายเรื่องที่ได้ดูแล้วก็ชอบมากๆแม้จะเกิดอาการมึนๆหลังจากดูจบ

The Fountain วันนี้ก็ได้มึนมาอีกแล้ว จะพูดว่าไม่ค่อยเข้าใจก็คงจะใช่ เราว่าเราเข้าใจอารมณ์ได้ แต่จะให้เข้าใจอะไรที่้เป็นอภิปรัชญาเกี่ยวกับเรื่องความตายนั่นก็รู้สึกว่ารอยหยักสมองจะไม่ลึกพอ

หนังสวยมาก ชอบแสงสีทอง แล้วก็อวกาศแบบลอยๆ ก๊าซไหลๆนั่นมาก ตั้งแต่เห็นภาพในหนังสือก็ตั้งใจแล้วว่าต้องไปดูให้ได้

สวยมากๆแล้วก็เศร้ามากๆด้วย

ไม่รู้ว่าจะให้เรื่อง 3 เีรื่องนี้เป็นชาติที่แล้ว ชาตินี้ ชาติหน้าได้หรือเปล่า หรือมันคือเรื่องเดียวที่ยาวนาน (ฝรั่งเขาจะมีการเวียนว่ายตายเกิดไหมนะ) จะแบบไหนก็เถอะ แต่เรารู้สึกเหนื่อยแทนทุกๆ Tom ที่ได้แต่พยายาม”ยื้อ”ชีวิต มีแต่ความเศร้าที่เกิดขึ้น

สุดท้ายคนเราก็ยื้อหรือฝืนอะไรไม่ได้ ชีวิตก็ต้องดำเนินไปตามวิถีของมัน การจะยื้อชีวิตให้เยาว์วัยหรือเป็นอมตะ สุดท้ายมันก็ว่างเปล่า แต่ที่ว่าจุดจบของดาวดวงหนึ่งก็เป็นจุดกำเนิดของดาวดวงใหม่ๆ อมตะในความหมายนี้เราก็ไม่สามารถทำความเข้าใจได้เท่าไหร่

แล้วก็เรื่องของความรัก นี่ก็ไม่เข้าใจหรอก จะมีสักกี่คนที่จะรักกันได้ขนาดนี้ (เว้อเว่อร์) คุณอัศวินกับราชินี /คุณหมอกับ แน่นอนเมียคุณหมอ /คุณพี่หัวเหน่งรอยสักแหวนลามไปทั้งแขนกับต้นไม้กับเจ๊ Izzyกับราชินี เวลานานนับพันปีอย่างกับแต่ปางก่อน

Rachel Weisz ดูจะเป็นดาราที่เหมาะกับตำแหน่งนี้เอามากๆใน The Constant Gardener ก็เป็นภรรยาผู้เป็นที่รักยิ่ง

อยากดูอีกรอบ ไม่รู้ว่าเพราะหลงบรรยากาศอะไรในหนังเรื่องนี้ หรือว่าอยากไป”ละเอียด” ดูอีกซักที แต่คงต้องรออีกซักหน่อย ไอ้ราคา 160 มี limited แึ่ค่โรงหนังปลาร้าก้อนมันทำร้ายกระเป๋ากันเกินไป แต่เราว่ามันน่าไปเก็บละเอียดอีกรอบนะ คำพูดทุกประโยคเลยล่ะ

2 ความเห็น

Filed under movies