เพื่อนร่วมทาง

เพิ่งกลับมาจากไปใช้แรงงานที่ ตจว.
เป็นงานที่หาความรื่นรมย์ได้ยากอย่างเคยๆ แต่คราวนี้บรรยากาศมันช่างแตกต่าง
มันคงจะคล้ายๆกับเพื่อนร่วมวงก๊งเหล้าล่ะมั้ง ต่อให้มันเป็นแค่เหล้าขาว 40 ดีกรีเท่าที่พอหาได้เวลาไปตกระกำลำบากอยู่กลางทุ่ง แต่เพื่อนร่วมวงที่คุยกันแสนจะถูกคอก็ทำให้บรรยากาศในค่ำคืนนั้นน่าประทับใจอย่างหาที่เปรียบไม่ได้
แล้วทำไมต้องเอาไปเทียบกับเหล้าขาวล่ะเนี่ย
พี่ 2 คนที่ร่วมทริปไปในครั้งนี้ เฮฮาเข้าขั้นในขณะที่สาระก็เข้มข้น แม้นิสัยส่วนตัวรวมถึงนิสัยการทำงานหลายๆอย่างของเรา 3 คนจะแตกต่างกันอยู่ไม่ใช่น้อย
“เคมีมันตรงกัน” อาจเป็นแค่คำอธิบายเดียวที่หาได้ในตอนนี้ รองมาจากเรีื่องประเภทบุญทำกรรมแต่งชวนขนหัวลุก หนึ่งในเรื่องโม้ที่แย่งกันเล่าสู่กันฟังตลอด 6 ชั่วโมงที่บึ่งรถกลับเมืองกรุง
แยกย้ายกันหลังจากตบหลังตบไหล่กันดังป้าบๆ ชวนให้เหงาอยู่ไม่น้อย
เพื่อนร่วมทางถูกใจ ปลายทางจะเป็นที่ไหนก็ไม่สำคัญเลยจริงๆ
งานนี้เหนื่อยลิ้นห้อย แต่ยังมีคนบ้าพลังพอที่จะไปต่อทั้งหัวหินและมัลดีฟส์ที่น่าอิจฉาแบบnonstop ดุจริงๆ
เออใช่ งานนี้มีเฮอยู่อย่างนึง ได้ขึ้นกระเช้าแบบพวกดับเพลิง ขึ้นไปถ่ายรูปแบบโยกเยกๆด้วย ไม่เข้าใจว่าจะทำกระเช้าแบบโยกไปเยกมาได้ทำไม แถมขึ้นไปก็ดันหันหลังให้มุมที่จะถ่าย ต้องไปกายกรรมหมุนตัวแบบช้าๆ เนิบๆบนความสูงระดับ…กี่เมตรไม่รู้ ได้แต่ภาวนาว่ามันจะไม่หมุนจนคว่ำได้ก็แล้วกัน